برهم مىزنى ، و نه اين‌كه به‌كلى از آن دست بردارى ، كه در صورت عدم امكان ، نماز را برهم مىزنى ، و چون كار حرام در نماز ، از تمامى مُحرّمات به نماز نزديك‌تر است ، هر كار حرامى در حالتِ نماز ، آن را باطل مىكند ، كه از جمله ، تركِ جواب سلام و نظرِ حرام به نامحرمان است ، چنان‌كه لباس و مكان غصبى هم به حسابِ تَنْهى نماز را باطل مىكند ، كه در چنان مواردى نماز را بشكن و سپس قضايش را - با ترك كارى حرام - انجام بده . مسأله‌ى 21 : سجده - بر هر چيز پاك و پاكيزه‌اى درست است ، مگر خوراكى و پوشاكى كه از جمله‌ى پوشاكىها جواهرات است مانند طلا ، نقره ، الماس ، فيروزه ، عقيق و دُرّ ، نه هرگونه معدنى ، زيرا دليلِ سنّت فقط آن دو را مستثنى كرده و بس ، و شما مىتوانى بر فرش تميز كه نه مُتَنَجِس است و نه پليد سجده كنى ، زيرا هرگز پوشيدنى نيست . گرچه پيش از بافتن چنان قابليتى را داشته است . مسأله‌ى 22 : ركوع و سجود - دو عبادتِ مخصوص خداست كه هرگز براى غيرخدا جايز نيست ، و ركوع در غير نماز نيست ، زيرا فقط مخصوصِ حالتِ نماز است ، مانندِ رمىِ جَمَرات و وقوف در عرفات و مَشعَر و مُنى كه در زمان‌هاى ديگر - به‌عنوان حج - جايز نيست . مسأله‌ى 23 - در تمامى نمازها خواندن سوره‌ى « حمد » واجب است . به‌گونه‌اى كه در قرآن آمده ، كه مثلًا خواندن « مَلِك » به‌جاى « مالك » باطل است ، و نيز به‌جاى « كُفُواً أحَدٌ » در سوره‌ى توحيد قرائات ديگر درست نيست . خواندن بيش از يك سوره پس از حمد ، و نيز چهار آيه - كه به‌تعداد كوچك‌ترين سوره‌ى قرآن است برحسب رواياتى - جايز است .